یه متخصص میگه: بهترین دارو برای درد مفاصل، اون چیزی نیست که فکر می‌کنید

زانوهای سفت، لگن‌های دردناک و درد مزمن مفاصل اغلب به عنوان یه بخش اجتناب‌ناپذیر از پیر شدن، پذیرفته می‌شن. ولی با اینکه آرتروز شایع‌ترین بیماری مفصلی تو دنیاست، متخصص‌ها میگن که روشی که ما اون رو درمان و ازش پیشگیری می‌کنیم، خیلی با شواهد علمی جور درنمیاد.

بهترین دارو تو یه قوطی قرص یا یه اتاق عمل پیدا نمی‌شه؛ اون حرکته. با این حال، تو کشورها و سیستم‌های بهداشتی مختلف، بیماران خیلی کمی به سمت تنها درمانی که ثابت شده از مفاصلشون محافظت می‌کونه و دردشون رو کم می‌کونه، هدایت می‌شن: ورزش.

ورزش یکی از مؤثرترین درمان‌ها برای بیماری‌های مزمن و ناتوان‌کننده مفاصل مثل آرتروزه. با این حال، بیماران خیلی کمی واقعاً اون رو دریافت می‌کنن.

تحقیقات تو سیستم‌های بهداشتی ایرلند، انگلیس، نروژ و آمریکا، همون الگو رو نشون میدن: کمتر از نصف آدمای مبتلا به آرتروز توسط پزشک خانواده‌شون به ورزش یا فیزیوتراپی ارجاع داده می‌شن.

بیشتر از ۶۰ درصد، درمان‌هایی رو دریافت می‌کنن که دستورالعمل‌ها توصیه نمی‌کنن و حدود ۴۰ درصد هم قبل از اینکه حتی گزینه‌های غیرجراحی امتحان بشن، به یه جراح فرستاده می‌شن.

برای فهمیدن اینکه چرا این اعداد اینقدر نگران‌کننده‌ان، کمک می‌کونه که بفهمیم ورزش چه کاری برای مفاصل انجام میده. آرتروز با اختلاف شایع‌ترین شکل آرتروزه و همین الانش هم بیشتر از ۵۹۵ میلیون نفر رو تو کل دنیا درگیر کرده.

طبق یه تحقیق جهانی تو مجله لنست، این عدد ممکene تا سال ۲۰۵۰ به یک میلیارد نفر نزدیک بشه. امید به زندگی طولانی‌تر، سبک زندگی‌های روز به روز بی‌تحرک‌تر و تعداد رو به رشد آدمای دارای اضافه وزن یا چاق، دارن به این روند دامن می‌زنن.

با این حال، آدمایی که به طور منظم ورزش می‌کنن، از نظر جسمی و بیولوژیکی دارن از خودشون در برابر ابتلا به این بیماری و رنج بردن از بدترین اثراتش، محافظت می‌کنن.

غضروفی که انتهای استخون‌های ما رو می‌پوشونه، یه لایه سخت و محافظتیه که خون‌رسانی خاص خودش رو نداره. این به حرکت متکیه.

مثل یه اسفنج، غضروف وقتی ما راه میریم یا به یه مفصل فشار میاریم، فشرده می‌شه و مایعات رو بیرون می‌ریزه و بعدش مواد مغذی تازه رو دوباره به داخل می‌کشه. هر قدم اجازه میده مواد مغذی و روان‌کننده‌های طبیعی گردش کنن و سلامت مفصل رو حفظ کنن.

برای همینه که اون ایده قدیمی در مورد آرتروز به عنوان «ساییدگی» ساده، گمراه‌کننده‌ست. مفاصل لاستیک‌های ماشین نیستن که به ناچار ساییده بشن.

آرتروز بهتره به عنوان یه فرآیند طولانی از ساییدگی و ترمیم درک بشه که تو اون، حرکت و ورزش منظم، برای بهبود و برای سلامت کل مفصل، حیاتیه.

یه بیماری کل مفصل

ما الان می‌دونیم که آرتروز یه بیماری کل-مفصله. این روی مایع مفصلی، استخون زیرین، رباط‌ها، عضلات اطراف و حتی اعصابی که از حرکت حمایت می‌کنن، تأثیر میذاره.

ورزش درمانی، همه این المان‌ها رو هدف قرار میده. مثلاً، ضعف عضلانی یکی از اولین نشانه‌های آرتروزه و می‌شه با تمرینات مقاومتی بهترش کرد. شواهد محکمی وجود داره که ضعف عضلانی خطر هم ابتلا به این بیماری و هم پیشرفتش رو زیاد می‌کونه.

کنترل عصب و عضله رو هم می‌شه از طریق برنامه‌های ورزشی عصبی-عضلانی مثل GLA:D® (زندگی خوب با آرتروز: دانمارک) برای آرتروز لگن و زانو، آموزش داد. این برنامه‌ها که معمولاً تو جلسات گروهی تحت نظارت فیزیوتراپیست‌ها ارائه می‌شن، روی کیفیت حرکت، تعادل و قدرت تمرکز می‌کنن تا پایداری مفصل رو بهتر کنن و اعتماد به نفس رو بازسازی کنن.

بهبودهای قابل توجهی تو درد، عملکرد مفصل و کیفیت زندگی تا ۱۲ ماه بعد از تموم کردن این برنامه، ثبت شده.

ورزش داروی خوبی برای کل بدنه: فواید مستندی رو برای بیشتر از ۲۶ تا بیماری مزمن داره. تو آرتروز، این نه تنها با تقویت غضروف و عضله کمک می‌کونه، بلکه با مقابله با التهاب، تغییرات متابولیک و تغییرات هورمونی‌ای که باعث این بیماری می‌شن هم، کار می‌کونه.

چاقی یه عامل خطر بزرگ برای آرتروزه و نه فقط به خاطر بار مکانیکی اضافی روی مفاصل. سطح بالای مولکول‌های التهابی تو خون و تو بافت‌های مفصلی می‌تونه غضروف رو تخریب کنه و بیماری رو سریع‌تر کنه.

برای آرتروز، فعالیت منظم می‌تونه در سطح مولکولی با این موضوع مقابله کنه و نشانگرهای التهابی رو پایین بیاره، آسیب سلولی رو محدود کنه و حتی بیان ژن رو هم تغییر بده.

اول ورزش، بعداً جراحی

در حال حاضر هیچ دارویی وجود نداره که مسیر آرتروز رو تغییر بده. جراحی تعویض مفصل می‌تونه برای بعضی از آدما زندگی‌شون رو عوض کنه، ولی یه جراحی بزرگه و برای همه موفقیت‌آمیز نیست.

ورزش باید اول امتحان بشه و در تمام مراحل بیماری ادامه پیدا کنه. عوارض جانبی خیلی کمتری داره و کلی فواید سلامتی اضافی هم به همراه داره.

آرتروز صرفاً یه موضوع «فرسوده شدن» مفاصل نیست. این با قدرت عضلانی، التهاب، متابولیسم و سبک زندگی شکل می‌گیره.

ورزش منظم و هدفمند، به خیلی از این عوامل به طور همزمان رسیدگی می‌کونه؛ به محافظت از غضروف، تقویت کل مفصل و بهتر کردن سلامت کلی کمک می‌کونه. قبل از در نظر گرفتن جراحی، خود حرکت یکی از قوی‌ترین درمان‌هایی باقی می‌مونه که ما داریم.

لینک منبع